หากเห็นอีป้า ทรงเหมือนเจ๊เก็บค่าเช่าแผงในตลาดคนนี้ เดินไปเดินมาอยู่ในงานเปิดตัวหนัง หรืองานกาล่าที่ไหนสักที่

อย่าได้ไปลองภูมิเรื่องเกี่ยวกับอะไรแมนๆ เพราะนี่คือ มิมี่ เลเดอร์ ผู้กำกับหญิงที่เคยเป็นที่ไว้วางใจจาก สตีเว่น สปีลเบิร์ก ให้กำกับหนังแมนๆอย่าง The Peacemaker (1997) หรือชื่อไทย หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก มาแล้ว หนังสร้างจากหนังสื่อ One Point Safe ของ เลสลี่ย์ และ แอนดรูว์ ค็อกเบิร์น ซึ่งเป็นหนังสือที่ สตีเว่น สปีลเบิร์ก ชอบมาก

และตั้งใจจะทำให้มันเป็นหนัง ทว่าบทหนังมันดันมีความคล้ายคลึง James Bond 007 อยู่มาก พ่อมดแห่งฮอลลีวู้ดจึงมองหาใครสักคนที่จะมากำกับมันภายใต้ชายคาค่ายหนัง DreamWorks Pictures ที่เขาเพิ่งก่อตั้ง The Peacemaker คือหนังเปิดหัวชิ้นแรกของค่าย หนังใหม่เต็มเรื่อง และมันคือหนังแอ็คชั่นแมนๆ ที่จะกำกับโดยสาวทรงป้าอย่าง มิมี่ เลเดอร์ อดีตผู้ดูแลสคริปต์และผู้กำกับ (บางตอน)ข องซีรี่ส์ ER ซึ่งเป็นซีรี่ส์ที่สร้างสรรค์โดย ไมเคิล ไครช์ตัน มิตรสหายผู้ประพันธ์ Jurassic park อันลือลั่นของเขา ” เธอคนนี้แหละที่จะมาทำอะไรให้พวกผู้ชายทึ่ง” สปีลเบิร์กไว้วางใจผู้กำกับที่เขายอมปล่อยให้ทำโปรเจ็คเปิดหัวค่ายด้วยทุน 50 ล้านเหรียญ จอร์จ คลูนี่ย์ ตาม มิมี่ เลเดอร์ มาจากซีรี่ส์ ER เพื่อรับบทพระเอกนักบู๊ ร่วมด้วย นิโคล คิดแมน ที่จะมาร่วมกันหยุดมหานิวเคลียร์ที่ผู้ก่อการร้ายแบกมันใส่เป้เดินพล่านไปทั่วเมือง หนังถือเป็นงานแอ็คชั่นอยู่ในระดับดูสนุกใช้ได้ จากฝีมือผู้กำกับหญิงทรงป้าที่ไม่เคยทำหนังใหญ่มาก่อน แถมเป็นหนังแอ็คชั่นแมนๆที่พูดถึงยุทธวิธีทางทหารอีก แต่ป้ามิมี่ก็แสดงให้เห็นว่าสปีลเบิร์กเลือกคนไม่ผิด เพราะเธอคือผู้ที่ศึกษาเรื่องแมนๆอะไรพวกนี้อยู่แล้ว มันจึงค่อนข้างง่ายสำหรับเธอ และเธอได้ดาราที่ทุ่มเทระดับ จอร์จ คลูนี่ย์ ที่ในตอนนั้นไม่ได้เป็นเบอรืใหญ่อะไร และเขาแสดงฉากเสี่ยงๆด้วยตัวเองทั้งหมด ทั้งโรยตัวลงจากเฮลิค็อปเตอร์ ทั้งตีต่อย ยิงปืน

หนังทำกำไรไปนิดหน่อยราว 110 ล้านเหรียญ อาจเพราะหน้าหนังมีแค่ นิโคล คิดแมน

เป็นตัวดึงดูดคนดู ซึ่งก็ไม่ใช่ทางแอ็คชั่นอะไร ผู้กำกับเองก็ไม่ได้มีชื่อในเรื่องหนังบู๊ แต่จากคำบอกเล่าปากต่อปากทำให้หนังสามารถทำกำรี้กำไรเปิดหัวให้ค่ายน้องใหม่ที่บริหารโดยผู้กำกับสุดเก๋าอย่างสปีลเบิร์ก หลังจากปิดกล้อง The Peacemaker มิมี่ เลเดอร์ ได้ไฟเขียวจากพ่อมดให้ปั้นโปรเจ็ค Deep Impact (1998) ต่อทันที เป็นหนังอุกาบาตถล่มโลก

ที่ต้องมาฉายปีเดียวกับ Armageddon ของ ไมเคิล เบย์ ซึ่งแน่นอนว่ามันจะถูกเอามาเทียบกัน ปี 1998 เป็นปีที่ฮอลลีวู้ดบ้าคลั่งมาก โปรเจ็คใหญ่ๆเดินหน้าชนกันระเนระนาด Saving Private Ryan , Godzilla , Lethal Weapon 4 , The Truman Show ฯลฯ และหนังใหญ่ๆอีกมากมาย ซึ่งล้วนแล้วแต่ฟันกำไรมหาศาลแทบทั้งสิ้น แต่หนึ่งในหนังทำกำไรคือ หนังออนไลน์ Deep Impact ของป้ามิมี่ ที่ฟาดไป 349 ล้านเหรียญ จากทุน 80 ล้านเหรียญ นั่นเพราะเธอได้อานิสงส์จากความมันส์ของ The Peacemaker ที่คอหนังรู้กันดีแล้วว่าสาวทรงป้าอย่าง มิมี่ โรเจอร์ นางไม่ได้มาเล่นๆ ทำหนังนิวเคลียร์ได้มันส์ขนาดนี้ ถ้าขยับไปทำหนังอุกาบาตถล่มโลกจะขนาดไหน แต่กลายเป็นว่า Deep Impact ไม่ได้มาเป็นหนังดาวหางถล่มโลกแนวเอะอะมะเทิ่งอย่างที่ Armageddon เป็น มันคือหนังโลกแตกที่เจาะลึกจิตใจของผู้คนได้ดีทีเดียว เรียกได้ว่าหากมีคนยกเอาหนังดาวหางถล่มโลกมาสักเรื่อง หลายคนย่อมยกเอาหนังดังของ ไมเคิล เบย์ เรื่องนั้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ก็จะมีคนอีกพวกรวมถึงนักวิจารณ์ตามมาเสียบตามมาแซะด้วยหนังที่เข้าฉายปีเดียวกันอย่าง Deep Impact นี่แหละ ว่าเป็นหนังที่มีความเป็นมนุษย์กว่า Armageddon หลายขุมเลยทีเดียว ปัจจุบันแม้ว่า มิมี่ เลเดอร์ จะไม่ได้จับโปรเจ็คหนังสเกลใหญ่บ้าระห่ำอย่างที่เคยสร้างชื่อแล้ว

แต่หากไล่ดูรายชื่อซีรี่ส์หรือหนังเล็กๆที่เธอทั้งโปรดิวซ์และกำกับ จะพบว่าป้ายิ่งแก่ยิ่งเก๋าเกมจริงๆ ซีรี่ส์ The Leftovers และหนังอย่าง On the Basis of Sex คือหนังที่ป้ายังโชว์ความเก๋าอยู่

กูว่าตัวอย่างหนังเกาหลี Deliver Us From Evil ว่าเดือดแล้ว ชื่อไทยแม่งเดือดกว่า

กูขอปรบมือให้เลยที่ทีมตั้งชื่อไทยของ M Pictures เลือกชื่อ”ให้มันจบที่นรก” ก็เดือดๆตามตัวอย่างหนังกันไป น่าดู น่าสนับสนุนขึ้นไปอีก ฮั่นแน่!! รู้เลยว่ามึงคิดอะไรอยู่ พูดถึงหนังเกาหลีในบ้านเราถ้าไม่ใช่แนวซอมบี้หรือหนังระดับออสก้าร์อย่าง Parasite ต้องเรียนตามตรงว่ายังไม่ถือว่ามีแฟนๆรอกำตังค์ตีตั๋วเข้าไปดูกันมากมายเหมือนหนังฮอลลีวู้ดนัก

แม้คุณภาพจะสู้หนังฝรั่งได้สบายๆ Deliver Us From Evil ให้มันจบที่นรก เรื่องนี้ดูต่างออกไป อย่างแรกเลยคือหนังใช้โลเคชั่นในไทยกว่า 80% เราจะได้เห็นไอ้พวกเกาหลีมาทำเถื่อนกันในบ้านเราเน้นๆ ว่ากันว่าพยายามใช้โลเคชั่นที่ดูแปลกออกไปจากหนังต่างประเทศ เรื่องอื่นๆที่มาถ่ายในไทย หนังถ่ายทำที่เกาหลี และ หนังใหม่เต็มเรื่อง ญี่ปุ่นด้วย ว่ากันว่าหนังจะเน้นถ่ายฉากบู๊กันยาวๆ แบบไม่ได้ตัดฉับๆๆเหมือนหนังบู๊หลายๆเรื่อง อาจจะไม่ Long take บ้าๆแบบ Old boy แต่เชื่อว่าเดือดแน่นอน เพราะได้ระดับ ฮงกยองพโย ผู้กำกับภาพจากหนังรางวัลออสการ์ Parasite มาดูแลด้านภาพ คิวบู๊เกาหลี vs คิวบู๊ไทย เห็นมีทีมงานสตั๊นท์ไทยเข้าไปมีบทบาทหลักในหนังด้วย แน่นอนว่ารับประกันความระห่ำ ข้อนี้เน้นหน่อย เพราะนี่คืองานกำกับของ ฮง วอนชาน มือเขียนบทสุดจิตจากหนังทริลเลอร์ขึ้นหิ้งอย่าง The Chaser (2008) , The Yellow Sea(2010) และ Confession of Murder (2012) ที่คอหนังเกาหลีคุ้นเคยกันดีกับความดิบเถื่อน  หนังทำลายสถิติ Train To Busan 2 : Peninsula ขึ้นอันดับ 1 ตาราง Box office เกาหลีใต้ และยังเดินหน้าทำเงินไม่หยุด ณ ตอนนี้ หนังได้นักแสดง ฮวังจองมิน มาเชือดเฉือนบทบาทกับ อีจองแจ โดยต่างคนจะรับบทเป็นมือพระกาฬทั้งคู่ที่ต้องมาล่าล้างบางกันในเมืองไทย ฮวังจองมิน จะมาในมาดนักฆ่าผู้เป็นดั่งเงา ส่วน อีจองแจ จะมีสไตล์ดุดัน จัดจ้านทั้งฝีมือและการแต่งตัว อีกคนที่จะพุดถึงไม่ได้คือ พาร์คจองมิน ที่เป็นการเจอกันกับ ฮวังจองมิน ในรอบ 7 ปี นับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง New World ในปี 2013

หนังจะพูดถึง อินนัม (ฮวังจองมิน) นักฆ่ามือพระกาฬ ที่ปิดจ็อบสุดท้ายแล้วต้องมาสะสาง คดีลักพาตัวใครคนหนึ่งในเมืองไทย

ทว่าคนที่อินนัมเคยฆ่าตายนั้นเป็นพี่ชายของ เรย์ (อีจองแจ) แน่นอนว่า เรย์ จะต้องตามมาคิดบัญชีกับ อินนัม ซึ่งสนามแห่งคาวเลือดและควันปืนก็ต้องเป็นเมืองไทยบ้านเรานี่แหละ แม้จะมีอะไรที่น่าหงุดหงิดอยู่บ้าง แต่รวมๆแล้ว Deliver Us from Evil ถือว่าอยู่ในมาตรฐานที่ดูเอามันส์ใช้ได้ อีจุงแจ น่าสะพรึงกลัวมาก ตามล้างตามเช็ดได้โหดดี

หนังมีโลเคชั่นไทยแลนด์ แดนโลกีย์เป็นฉากหลัง ซึ่งก็ไม่ต่างจาก Extraction ของ คริส เฮมเวิร์ธ เท่าไหร่ เพียงแต่มันไม่ได้ถูกเซ็ตให้เป็นประเทศอื่น แต่มันพูดถึงเมืองไทย เมืองที่เต็มไปด้วยอะไรดำมืดในสายตาต่างชาติ เมืองที่พวกมันจะเข้ามาทำเถื่อนยังไงกันก็ได้โดยที่ตำรวจได้แค่วิ่งตามก้น หนังมีช่องโหว่ให้เผลออุทานว่า เหี้ยไรเนี่ย! เว็บหนัง HD อยู่นิดหน่อย ยกตัวอย่างเช่น การคุ้มกันอันหละหลวม ของสถานที่หนึ่งหรือสองที่ ที่ให้ตัวเอกเข้าไปเดินโทงๆได้ง่ายดายเหลือเกิน แต่หากมองข้ามไปแล้วเอาความดิบ ความมันส์ เอามาด ถือว่ามันได้ตอบโจทย์ได้ดีทีเดียวในทางหนังบู๊ หนังมีนักแสดงไทยทั้งที่คุ้นหน้ากันดี ทั้งสตั๊นท์แมน โผล่มาให้เห็นกันแบบที่ว่ามึงเอาใครมาเล่นก็ได้มั้ย อาจมีระดับ ปู วิทยา หรือ แฟรงค์ เดอะ สตาร์ กับ สน เดอะ สตาร์ มาแจมบ้าง แต่ก็ไม่ได้ส่งให้หนังดูมีมิติมากไปกว่าการเป็นหนังบู๊ล่าล้างแค้นช่วยลูกช่วยเมียแนว Taken ซึ่งคนดูจะโฟกัสที่ตัวแสดงนำไม่กี่ตัวกันอยู่แล้ว หนังมีตัวแย่งซีนได้ดีคือ บทกะเทยของ พัค จอง มิน ซึ่งหนังไม่ได้ยกตัวละครตัวนี้มาเป็นจุดขายสักเท่าไหร่ ทว่านี่คือบทที่ดูเป็นมนุษย์ที่สุดแล้วในหนัง เรื่องนี้ ฮวัง จุงมิน เป็นพระเอกที่โดนทั้งผู้ร้ายและกะเทยแย่งซีนไป เพราะการพยายามเป็น เลียม นีสัน ของแกมันดูจะซ้ำๆไปหน่อย

หนังถือว่าดูได้เพลินๆ คิวบู๊มันส์หยด เสียบกันเลือดพุ่ง ทางดราม่าก็ไม่ถือว่าล้นไปแบบที่หนังเกาหลีชอบทำ นี่ถ้าบอกว่าเอาหนัง เลียม นีสัน สักเรื่องมารีเมค ก็จะไม่สงสัยอะไรเลย ซึ่งแน่นอนว่าใครชอบแนว เลียม นีสัน ก็น่าจะสนุกกับเรื่องนี้ได้เช่นกัน

เดิมทีบทคุณนาย ลีห์ แอนน์ ทูฮี ในหนัง The Blind Side (2009) ถูกส่งไปให้ จูเลีย โรเบิร์ต พิจารณาเป็นอันดับแรก แต่ถูกปฏิเสธเนื่องด้วยปัญหาเรื่องค่าตัว

เพราะนี่คือหนังทุนสร้างต่ำเตี้ย ที่แทบไม่มีจุดขายใดๆทั้งสิ้น บทหนังถูกส่งต่อไปยังมือของ แซนดร้า บูลล็อค (แสงดาว บุญล้อม) อีกหนึ่งยอดฝีมือแถวหน้าฝ่ายหญิง ที่ค่าตัวโหดไม่แพ้เจ๊จู แน่นอนว่าเจ๊แสงดาวปฏิเสธมันเช่นกัน อย่างแรกคือเรื่องของค่าตัว อย่างต่อมาคือมันเกี่ยวกับด้านศาสนาความเชื่อ เพราะครอบครัวที่เธอ จะไปรับบทนั้นเคร่งศาสนาสุดตีนถีบ

และเจ๊แซนไม่เก็ต เกรงว่าจะเข้าไม่ถึง ผู้กำกับ จอห์น ลี แฮนค็อก บอกเจ๊แสงดาวว่า มันไม่ใช่หนังศาสนานะเจ๊ นี่คือเรื่องราวความห่วงใยของมนุษย์ที่มีให้กัน มันพูดถึงโอกาสที่คนสักคนหรือครอบครัวสักครอบครัวจะมีให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ถึงกระนั้นเจ๊แสงดาว ก็ยังมองไม่ออกอยู่ดี เพราะบทหนังมันดูน้ำเน่าและแทบจะเป็นไปไม่ได้ แม้จะเขียนขึ้นมา โดยอิงจากเรื่องจริง ดูหนังฟรี แต่นี่มันคือการแต่งเสริมจินตนาการไปเยอะเลย มันน้ำเน่านั่นแหละพูดกันตามตรง จนกระทั่ง ผู้กำกับ จอห์น ลี แฮนค็อก ทนไม่ไหว จึงนัดเจ๊แสงดาวให้ไปคลุกคลีกับครอบครัวของคุณนาย  ลีห์ แอนน์ ทูฮี จริงๆมันซะเลย หลังจากใช้เวลาทั้งสัปดาห์ด้วยกัน เจ๊แสงดาวกลับออกมาจากบ้านของครอบครัวทูฮี แล้วตอบตกลงที่จะรับเล่นหนังเรื่องนี้ เพราะความสนุกสนานของครอบครัวนี้เป็นหลัก พวกเขาไม่ได้เคร่งศาสนาจนหน้าดำคร่ำเครียด และที่สำคัญ การบอกเล่าเรื่องราวของ ไมเคิล ออร์ ลูกบุญธรรมนักอเมริกันฟุตบอลของคุณนายทูฮี มันแทบจะไม่ต่างไปจากบทหนังเรื่องนี้เลย มันแทบจะเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น มีหลักฐานเป็นรูปถ่าย,คลิปวีดิโอ และข้าวของต่างๆเต็มไปหมด มันน่าทึ่งว่าชีวิตคนๆหนึ่งหรือครอบครัวหนึ่งจะสามารถกลั่นออกมาเป็นบทหนังที่ค่อนไปทางน้ำเน่าได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ แต่เจ๊แสงดาวเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง แววตาของคุณนายทูฮีตอนที่พูดถึงลูกชายที่เธอรับมาเลี้ยงมันคือแววตาของคนเป็นแม่ที่รักลูกจริงๆ

เจ๊แสงดาวมีข้อแม้ว่าหากเธอรับเล่นเรื่องนี้ เธอจะไม่ขอรับค่าตัวใดๆ

เพราะแค่เอาไปลงกับโปรดักชั่นก็น่าจะหมดแล้ว แต่เจ๊จะขอส่วนแบ่งเป็นเปอร์เซ็นต์จากรายได้ของหนังแทน ซึ่งก็ยุติธรรมดีเพราะอย่างที่บอก หนังแทบไม่มีจุดขายใดๆเลย แต่การมีอยู่ของดาราเบอร์ระดับ แซนดร้า บูลล็อค มันจะสามารถสร้างแรงจูงใจแก่คนดูได้ แต่ถึงแม้ว่าเจ๊แสงดาวจะลงไปเต็มตัวแล้ว เจ๊ก็ยังมองไม่ออกอยู่ดี เพราะบทหนังมันน้ำเน่ามาก แม้เจ๊จะรู้แล้วว่ามันคือเรื่องจริงกว่า 80% ก็เถอะ

หลังจากที่หนังลงโรงฉาย มันทำรายได้ถล่มทลายกว่า 309 ล้านเหรียญ จากทุนสร้างเพียง 29 ล้านเหรียญ และแน่นอนว่าเจ๊แสงดาวได้รับเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งไปเต็มๆกว่า 20% ของหนัง แถมมันส่งผลให้เจ๊คว้ารางวัลออสก้าร์ในปีนั้นไปนอนกอด ในภายหลัง ไมเคิล ออร์ ตัวจริงออกมาแสดงความไม่พอใจกับบทของเขาในหนังที่อ้างว่าเขาไม่ได้ใส่ใจ หนังออนไลน์ การเรียนเท่าไหร่ เพราะความจริงเขาเป็นคนที่เรียนหนักและถือเป็นคนเรียนดีคนหนึ่งมาแต่ไหนแต่ไร แต่ในส่วนอื่นๆของหนังเขาไม่ติดขัด เพราะสาส์นที่หนังสื่อถึงครอบครัวที่เขารักนั้นมันดีมากๆ หลังจากหนังเข้าฉาย เจ๊แสงดาวตัดสินใจรับ หลุยส์ บาร์โด้ บูลล็อค บุตรบุญธรรมผิวดำมาเลี้ยง จะเรียกว่าอินก็ได้ แต่เจ๊บอกว่าเพราะหนังมันทำให้เจ๊อยากส่งต่อโอกาสให้เด็กซักคน และทุกวันนี้เจ๊ยังคงร่วมให้ความช่วยเหลือกับมูลนิธิเพื่อเด็กยากไร้ที่ก่อตั้งโดย ไมเคิล ออร์ ตัวจริง เจ๊แสงดาวรับ ไลลา บูลล็อค ลูกบุญธรรมผิวดำอีกคนมาเลี้ยงในปี 2015 เพราะลูกชายที่เธอรับมาเลี้ยงคนแรกบอกว่าอยากมีน้องสาว เธอบอกว่าการเข้ามาสู่ครอบครัวของลูกทั้งสองมันทำให้ชีวิตเธอมีเป้าหมายมากขึ้น และในอนาคตเธออยากรับเด็กไม่ว่าจะเชื้อชาติใดก็ได้เข้ามาเป็นลูกๆอีก

” ถ้าฉันไม่ได้ตัดสินใจไปเจอครอบครัวทูฮีในวันนั้น ฉันคงไม่ได้พบกับลูกๆอันเป็นที่รักของฉันในวันนี้ ” เจ๊แสงดาวตัดสินใจรับเลี้ยงไม่ใช่เพราะอินในบทหรือเพราะหนังประสบความสำเร็จ เพราะเจ๊ติดต่อขอรับเลี้ยงเด็กคนแรกตั้งแต่ได้ไปเจอครอบครัวทูฮีตัวจริงแล้ว ไม่ใช่เพราะรายได้หรือรางวัลของหนังเลย

เจิ้นจื่อตัน หรือชื่ออินเตอร์ Donnie Yen ในยุค 80-90 ต้องอยู่ภายใต้ร่มเงาความสำเร็จของ หลี่เหลียนเจี๋ย (Jet Lee)

เขาดูครบเครื่องเรื่องบู๊ แต่ก็ยังไม่ได้อยู่บนจุดสูงสุด ของดาราแถวหน้าในจีนและฮ่องกงอยู่ดี ช่วงยุค 90 ดอนนี่ เยน ต้องเดินทางไปมาระหว่าง ฮ่องกง-อเมริกา เพราะคุณแม่อยู่ที่บอสตัน แต่หลังจากที่เขาเปิดบริษัททำหนังชื่อว่า Bullet Films ก็ต้องประสบกับภาวะเกือบล้มละลาย เพราะหนังที่เขาทั้งแสดงและสร้างเองนั้นไม่ได้กำไรเลย

อย่างที่บอกว่าเขาอยู่ใต้ร่มเงา ดาราจีนรุ่นๆเดียวกันอย่าง เจ็ต ลี ดอนนี่ เยน ต้องกู้เงินจากบริษัทเงินกู้อย่าง Loan shark เพื่อความอยู่รอดของตนเองและลูกน้องในทีม จนกระทั่งเคลียร์ทุกอย่างจบเขาจึงเดินทางไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อเมริกา ที่นั่นเขาจะได้ดูแลคุณแม่ที่เป็นครูสอนมวยจีนในบอสตันด้วย ทว่าเพชรก็ยังเป็นเพชรวันยังค่ำ ดูหนังฟรี ดอนนี่ เยน ได้พบกับ โรเบิร์ต เบอร์นาชชี่ โปรดิวเซอร์ผู้ที่กำลังมองหาแนวทางใหม่ๆให้หนังแอ็คชั่นฮอลลีวู้ด และมวยจีนคือแนวทางที่เขาสนใจนำมันมาผสมผสานกับหนังแอ็คชั่นฮอลลีวู้ด Highlander: Endgame หรือชื่อไทย ล่าข้ามศตวรรษ ภาคสุดท้าย คือหนังเรื่องนั้นที่ โรเบิร์ต เบอร์นาชชี่ ทดลองใช้ทีมงานของ ดอนนี่ เยน ถึงแม้ว่าจะเป็นหนังเกรดบีที่แทบจะตกยุคไปแล้ว แต่ในทางแอ็คชั่น มันได้สร้างความน่าตื่นตาตื่นใจให้ โรเบิร์ต เบอร์นาชชี่ อย่างมาก โรเบิร์ต เบอร์นาชชี่ เข้าเจรจากับค่าย New line และดาราอย่าง เวสลี่ย์ สไนป์ ที่เชี่ยวชาญในทางหมัดๆมวยๆอยู่แล้ว ว่าอยากสร้างหนังแอ็คชั่นที่มี ดอนนี่ เยน ออกแบบคิวบู๊ให้สไนป์แสดง บทสรุปลงเอยที่ Blade ภาค 2 ซึ่งจะเป็นการปฏิวัติคิวบู๊ให้มาในรูปแบบหนังแอ็คชั่นจีน ดอนนี่ เยน ได้รับเกียรติร่วมแสดงเป็น Snowman หนึ่งในสมาชิกทีม Bloodpack ที่มาเป็นพันธมิตรของ Blade ในการล่าล้างบางแวมไพร์

ความโดดเด่นในการออกแบบคิวบู๊ รวมไปจนถึงมาดนิ่งเนี้ยบของ ดอนนี่ เยน ได้ไปเข้าตาผู้กำกับจีนอย่าง จางอี้โหมว

และได้ติดต่อให้ ดอนนี่ เยน มาแสดงบท ฟ้าเวิ้ง ในหนังกำลังภายใน Hero แต่แน่นอนว่า ดอนนี่ เยน ต้องกลับมาเจอดาราใหญ่ที่เขาอยู่ใต้ร่มเงาอย่าง เจ็ต ลี อีกครั้ง ซึ่งเยนก็ไม่ปฏิเสธแต่อย่างใด เพราะบทฟ้าเวิ้งในเรื่องนี้ถือว่ามีความโดดเด่นพอตัว ไม่ใช่ตัวร้ายให้ เจ็ต ลี กระทืบอย่างที่เขาเคยโดนมาในหนังฮ่องกงยุค 90

แม้กระทั่ง เฉินหลง เองที่แทบไม่เคยโคจรมาเจอกันกับ ดอนนี่ เยน เลยในหนังฮ่องกง(ส่วนใหญ่จะเจอกันตามงาน) ก็ยังเรียกตัว ดอนนี่ เยน ไปร่วมแสดงใน Shanghai Knights (2003) ซึ่งเป็นหนังที่ เฉินหลง จับมือกันกับสตูดิโอฮอลลีวู้ดสร้าง แต่หลังจากนั้นเหมือน ดอนนี่ เยน จะย้อนกลับไปสะสางปม ที่เขามีต่อหนังฮ่องกง เขาเชื่อว่าในวันที่เขา เริ่มกลับมามีชื่อในฐานะแอ็คชั่นสตาร์ อีกครั้งในฮอลลีวู้ด เขาจะกลับไปยิ่งใหญ่ที่จีนและฮ่องกงได้หรือไม่ หนังใหม่ชนโรง ดอนนี่ เยน กลับไปสร้างหนังแอ็คชั่นแนวทางของตนเองในฮ่องกงหลายๆเรื่อง ถึงตอนนี้เราคงได้รู้แล้วว่าเขาทำได้สำเร็จหรือไม่ หนัง Blade ภาค 2 คือภาคที่ เวสลี่ย์ สไนป์ ชอบที่สุดในบรรดาสามภาค ดอนนี่ เยน ยังคงร่วมงานกับ เจ็ต ลี ในหนัง Mulan เขาคิดเสมอว่าสไตล์ของเขาทั้งคู่แตกต่างกัน และ เจ็ต ลี คือคนที่น่านับถือและน่าวิ่งไล่ตามเป็นอย่างมาก

ดอนนี่ เยน ณ ตอนนี้คือนักแสดงที่ทั้ง จีน ฮ่องกง และ ฮอลลีวู้ด ไว้วางใจอยากให้เขามาร่วมแสดงในหนัง ปัจจุบันเขาอายุ 57 ปีแล้ว แต่ยังคงฟิตปั๋งและพยายามแสดงฉากบู๊ด้วยตัวเองให้ได้มากที่สุด

หนัง Torque(บิดทะลวง)ปี 2004 คือหนังที่ถูกสร้างมาเพื่อวัดรอยยางรถกับ The Fast and the Furious

โดยตรง ในทีแรก นีล มอริทซ์ โปรดิวเซอร์ของหนังตั้งใจจะให้มันเป็นจักรวาลคู่ขนานที่รอวันมาบรรจบกัน เพราะทั้งสองเรื่องล้วนเป็นผลงานการสร้างของเขาทั้งคู่ เขาตั้งใจให้ Torque คือหนังตัวแทนสายแว้นมอร์ไซค์ ส่วน Fast ก็คือตัวแทนสายรถยนต์

ทว่าผู้กำกับ โจเซฟห์ คาห์น แกนึกหมั่นไส้เหี้ยอะไรหนัง Fast ไม่รู้ (ขณะนั้นหนังFastยังมีแค่ 2 ภาค) แกเลยใส่บทแซะๆหนังรถยนต์เรื่องดังชนิดที่ว่าเหมือนเขาไปฉี่ใส่กองถ่ายมึง คือล่อกันตั้งแต่ฉากเปิดเรื่องเลย มีรถยนต์สองคันแข่งกันคล้ายๆ Fast นั่นแหละ แล้วก็มี ดูหนังออนไลน์ มอร์ไซค์บิ๊กไบค์ขับมาจะแซงรถยนต์สองคัน แต่รถยนต์ไม่ยอม แถมทำเหมือนรถมอร์ไซค์เป็นตัวน่ารำคาญ สุดท้ายมอร์ไซค์ยกล้อแซงรถยนต์ทั้งสองคันไปแบบไม่เห็นฝุ่น บิ๊กไบค์วิ่งฉิวผ่านป้ายๆหนึ่งข้างทางจนหมุนติ้วๆๆ ตัวหนังสือมองเห็นลางๆเป็นคำว่า “Cars suck” นั่นคือคำแซะโดยตรงส่งไปยังหนัง Fast

อีกแซะหนึ่งที่น่าแปลกใจว่าทำไม นีล มอริทซ์ โปรดิวเซอร์ของหนัง

ถึงได้ปล่อยให้ผ่านสู่จอ เป็นฉากที่พระเอกพูดกับแฟนสาวว่า “I live my life a quarter mile at a time” (ฉันใช้ชีวิตครั้งละหนึ่งในสี่ไมล์) ใช่!! มันคือคำพูดเท่ๆของดอมในหนัง Fast ภาคแรก แต่นางเอก Torque ตอบกลับพระเอกไปว่า ” That’s the dumbest thing I’ve ever heard”(นั่นคือสิ่งที่โง่ที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาเลย)

แน่นอนว่าแซะกันขนาดนี้ไม่น่าจะมาบรรจบกันได้ แต่ถึงแม้จะไม่ได้มีการแซะใดๆ หนังอย่าง Torque ก็ถือเป็นหนังที่ไม่มีอนาคตอยู่ดี เพราะทั้งคำวิจารณ์ และรายได้นั้นสวนทางกับความทะเยอทะยาน ที่จะวัดรอยยางไหม้ของ Fast มากๆ เป็นหนังที่ เว็บดูหนัง ไอซ์ คิวบ์ ยอดแร็ปเปอร์แทบไม่อยากพูดถึงมัน ว่ากันว่าที่ ไอซ์ คิวบ์ ได้บทยอดสายลับแทนที่ วิน ดีเซล ในหนัง xXx: State of the Union นั่นเพราะ นีล มอริทซ์ ถือเป็นการขออภัยแก่แรปเปอร์รุ่นใหญ่เพื่อนเขา แต่แม่งก้ไม่ได้ดูดี มีอนาคตไปกว่ากันเลยจริงๆ

หรือจริงๆแล้ว นีล มอริทซ์ แกพยายามปั่นให้จักรวาล Torque และ Fast ไม่ถูกกันตั้งแต่แรกเพื่อที่วันใดวันหนึ่งได้มาบรรจบกันจะได้ซัดกันมันส์ๆ แต่อย่างที่เห็นนั่นแหละ หนังแม่งเหี้ยห่าหมาเห่ามากๆ

เชื่อไหมว่าหนังอย่าง  Catch Me If You Can มันคือหนังอินดี้ ไม่ใช่หนังฟอร์มยักษ์อะไรเลย

เดิมที สตีเว่น สปีลเบิร์ก ไม่ใช่คนที่จะกำกับหนังที่สร้างจากชีวิต แฟรงค์ อบาเนล  นักต้มตุ๋นชื่อดังเรื่องนี้ด้วยซ้ำ เขาแค่รับหน้าที่โปรดิวเซอร์ และวางตัวผู้กำกับดังหลายๆคนอาทิ เดวิด ฟินเชอร์ , กอร์ เวอร์บินสกี้ หรือ คาเมรอน โครว์ เป็นตัวเลือกแรกๆ แต่โปรเจ็คไม่คืบหน้า เหตุผลหลักๆเลยคือ แฟรงค์ อบาเนล  อาจไม่ใช่ฮีโร่หรือบุคคลที่น่าเชิดชูนัก จนกระทั่งสปีลเบิร์กตัดสินใจกำกับมันเองกับมือ

สปีลเบิร์กปั้นโปรเจ็คนี้ขึ้นมาเพราะชื่นชอบการปลอมตัว การต้มตุ๋น มันเป็นปมสนุกๆในใจเขามาตั้งแต่วัยหนุ่ม สมัยอายุ 16 ปี เขาเคยปลอมตัวเป็นทีมงานเข้าไปแอบเรียนรู้งานเบื้องหลังการสร้างหนังในสตูดิโอฮอลลีวู้ด ไม่มีใครสามารถจับเขาได้ หลายๆคน เชื่อว่า หนังใหม่เต็มเรื่อง ไอ้หนุ่มน้อยคนนี้คือคนในวงการจริงๆ ตลอดช่วงซัมเมอร์ สปีลเบิร์กสนุกสนานกับการปลอมตัวเป็นคนในวงการมาก เขาปลอมตัวเป็นทั้งฝ่ายประสานงาน ไปจนถึงเป็นโปรดิวเซอร์ ได้พูดคุยกับดาราดังๆหลายคนในขณะนั้นด้วย ลิขสิทธิ์ถูกขายผ่านมือมาหลายมือมากตั้งแต่ปี 1980 แล้ว จากหนังสือที่ แฟรงค์ อบาเนล เขียนเรื่องตัวเองขึ้น มันมาตกอยู่ที่ DreamWorks Pictures ที่มี สตีเว่น สปีลเบิร์ก เป็นหัวเรือใหญ่ แล้วถูกแช่อยู่แบบนั้นนานพอดู มันน่าจะเป็นโปรเจ็คท้ายๆด้วยซ้ำที่สปีลเบิร์กจะขุดขึ้นมาสร้าง และไม่ได้จะกำกับเอง เขาแค่อุ้มโปรเจ็คไว้เพราะชื่นชอบเรื่องราวของนักต้มตุ๋นแค่นั้น ทว่าชะตาได้ลิขิตมาแล้วว่าเขาต้องกำกับมันเอง เขาจึงตัดสินใจทำให้มันจบๆไป เขามีแค่ ลีโอนาโด้ ดิคราปริโอ้ อยู่ในมือ หนังจะขายตัว แฟรงค์ อแบ็กเนล เพียวๆคนเดียว ทั้งที่โปรดิวเซอร์บางคนในทีมค่อนข้างไม่เห็นด้วยกับตัวเลือกนี้ เพราะว่ากันว่า แฟรงค์ อแบ็กเนล เขาดูเป็นผู้ใหญ่เกินอายุมาตั้งแต่ยังวัยรุ่น แต่ลีโอนาโด้นั้นใครๆก็รู้ดีเรื่องความหน้าเด็กของเขา ทว่าสปีลเบิร์กยืนยันว่าลีโอนาโด้นี่แหละของจริง

จุดเปลี่ยนอีกอย่างอยู่ตรงที่การมาของ ทอม แฮงคส์ ที่บังเอิญได้อ่านบทหนังเรื่องนี้แล้วชอบมาก

เขาจึงโทรขอร้องทั้งสปีลเบิร์ก และ ดิคราปริโอ ให้รับเขาเข้ามาในโปรเจ็ค ทีแรกสปีลเบิร์กไม่แน่ใจว่า ทอม แฮงคส์ จะรับได้หรือเปล่าที่ดาราบารมีระดับเขาจะยอมเล่นเป็นตัวสมทบ ทอม แฮงคส์ บอกไม่เป็นไร กระทั่งทีมเขียนบทต้องรื้อบทเพิ่มความเด่นให้บท คาร์ล แฮนแรตตี้ จากบท FBI ผู้ตามล่าตามจิก แฟรงค์ อบาเนล

จากตัวสมทบคนหนึ่งให้เป็นตัวหลักตีคู่กับบทแฟรงค์ อบาเนล เพราะพลังดาราของ ทอม แฮงคส์ ไม่ควรแค่รับบทสมทบธรรมดาๆ ถึงตอนนี้พวกเขาเป็นทีมที่แข็งแกร่งตั้งแต่ยังไม่เปิดกล้อง ทันทีที่ประกาศข่าวโปรเจ็คนี้ คนดูก็พร้อมจะควักเงินซื้อตั๋วกันแล้ว หนังออนไลน์ สปีลเบิร์ก + ดิคราปริโอ + ทอม แฮงคส์ นี่มันโคตรโปรเจ็คชัดๆ จากการที่เดิมทีสปีลเบิร์กไม่ได้ตั้งใจจะกำกับเอง เพราะเขาติดพันกับโปรเจ็คยักษ์อย่าง Minority Report ที่ทำกับ ทอม ครูซ ทำให้ หนังออนไลน์ Catch Me If You Can ถูกถ่ายทำกันอย่างเร่งรีบและงบที่จำกัด ระยะเวลาการถ่ายทำ 52 วัน หนังก็เสร็จสิ้น ซึ่งถือว่าเป็นหนังที่ถ่ายทำกันไวมากถ้าเทียบกับชื่อชั้นของทีมงาน มันอาจเป็นเพราะความเป็นมืออาชีพและความเป๊ะ ทำให้การถ่ายทำไม่สะดุดอะไรทั้งสิ้น Catch Me If You Can ถูกขนานนามโปรเจ็คว่าเป็นหนังอินดี้ที่เปลือกนอกคือหนังระดับบล็อคบัสเตอร์ คือไล่ดูชื่อทีมงานทั้งผู้กำกับและนักแสดง ใครๆก็คิดว่านี่มันโคตรโปรเจ็คทุน 100 ล้านขึ้นไป แต่เปล่าเลย มันคืองานทุนต่ำจนแทบจะเป็นหนังอินดี้ ส่วนหนึ่งเพราะสองดารานำต้องยอมลดค่าตัวลงเหลือไม่ถึงครึ่งจากที่ควรจะได้จากหนังเรื่องอื่น เพราะหนังถูกวางงบไว้แค่ 40 ล้าน แม้สุดท้ายงบจะเกินไปเป็น 50 ล้านก็ตาม ปี 2002 สตีเว่น สปีลเบิร์ก มีหนังของเขาเข้าฉาย 2 เรื่อง เรื่องแรก Minority Report ฉายช่วงกลางปี ทุนสร้าง 100 ล้านเหรียญ ทำรายได้ไป 358 ล้านเหรียญ ถือว่าเกือบหลุดฟอร์มไปเหมือนกันเพราะคาดการณ์กันว่าหนัง ทอม ครูซ เรื่องนี้จะทำรายได้ระดับ 400-500 ล้าน

แต่กับหนังอินดี้อย่าง Catch Me If You Can ที่วางโปรแกรมฉายไว้ช่วงคริสมาสต์ กลับทำรายได้ไป 352 ล้านเหรียญทั่วโลก อย่างไรก็ดี หนังทั้งสองเรื่องของพ่อมดฮอลลีวู้ดก็ทำให้ทุกฝ่ายหน้าบานกันถ้วนหน้า โดยเฉพาะเรื่องหลัง

15 กันยายน วันนี้เป็นวันครบรอบ 43 ปี ของ ทอม ฮาร์ดี้ วันนี้จึงขอนำเสนอมุมคนรักหมาของพี่ทอมให้ได้อ่านกัน

ทอม ฮาร์ดี้ ชอบเลี้ยงหมามาก ตอนอายุ 15 เขาเลี้ยงหมาตัวแรก และตั้งชื่อหมาว่าไอ้ Max ตามชื่อตัวละครที่เขาชื่นชอบที่รับบทโดย เมล กิ๊บสัน ในเรื่อง Mad Max เขามักพูดกับไอ้แม็กซ์หมาของเขาเสมอๆว่าถ้าได้ไปอยู่ในโลกของ Mad Max ข้าและเอ็งต้องตายแน่ๆ เพราะโดยพื้นฐานแล้ว ทอม ฮาร์ดี้ เป็นเด็กผอมกะหร่อง ไม่สู้คน

ทอม ฮาร์ดี้ ติดยาเสพติดมาตั้งแต่วัยรุ่น โคเคน เหล้า คือสิ่งที่เกือบทำลายชีวิตเขา จนกระทั่งเข้ารับการบำบัดเมื่อปี 2003 ก่อนหน้านี้แม้กระทั่งต้องสมบุกสมบันถ่ายหนังอย่าง Black Hawk Down หรือ Band of Brothers เขาก็ยังเป็นไอ้ขี้ยาที่ดูผอมแห้งอยู่ และหลังจากบำบัด ทอม ฮาร์ดี้ ก็กลายสภาพมาเป็นไอ้กล้ามรูปหล่อของสาวๆอย่างที่เห็น หนังใหม่เต็มเรื่อง ในหนัง Bronson ปี 2008 เขาถูกบังคับให้เพิ่มน้ำหนักอีก 42 ปอนด์ โดยการรับประทานช็อคโกแลตและพิซซ่า ในเวลาแค่ไม่ถึงปีเขากลับมาหล่อเฟี้ยวหุ่นดีใน Thick as Thieves หนังปี 2009 จนกระทั่งปี 2011 เขาต้องอัพหุ่นให้บึ๊กขึ้นไปอีกเพื่อรับบทเบน ตัวร้ายใน The Dark Knight Rises หมาไอ้แม็กซ์ตายไปนานแล้ว หลายปีต่อมาเขาก็ได้นำแสดงในหนัง Mad Max ที่เขาชื่นชอบ ย้อนกลับไปเมื่อครั้งเป็นเด็กวัยรุ่นผอมกะหร่อง เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าชีวิตจะได้แสดงเป็น แม็กซ์ ร็อกคาแทนสกี้ ทอม ฮาร์ดี้ ยอมรับว่าเสียงของ Bane เขาได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจาก นักมวย, ดารารุ่นเก๋า และ หมาของเขา โดยเขาได้ยึดแบบเสียงมาจากยอดนักมวยไอริชนามว่า บาร์ทลี่ย์ กอร์แมน ผสมๆกับ ริชาร์ด เบอร์ตัน (อดีตสามี อลิซาเบธ เทเลอร์)

” เบนเป็นคนที่เจ็บปวดอยู่ตลอดเวลาทั้งกายใจ เขาจึงน่าจะมีเสียงที่ทุ้มแก่ ” ทอม ฮาร์ดี้ พูดถึงการตีความเสียงบท Bane ของเขา

เมื่อต้องสวมหน้ากากตลอดเวลา เสียงพูดของ Bane จะอู้อี้ นั่นคือสิ่งที่วอร์เนอร์เป็นห่วง จึงมีคำสั่งให้ คริส โนแลน ปรับเสียงขึ้นอีกให้เสียงดังขึ้น โนแลนยักไหล่แล้วบอก เขาจะทำตามสตูดิโอบอกคือปรับเสียงขึ้นนิดหน่อย แต่บางครั้งคนเราก็ต้องมีฟังกันไม่รู้เรื่องบ้าง เบนคือนักสู้ ไม่ใช่นักพูด

Bane ของโนแลนถูกตีความให้เป็นคนที่มีหลักการและจุดยืนชัดเจน ทุกๆคำพูดที่เขาเปล่งออกมาบางครั้งมีความคมคายราวกับกวี มีการเปิดเผยภายหลังว่าหมาเจ้าวู้ดดี้ของ ทอม ฮาร์ดี้ ก็มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์เสียง Baneด้วย เพราะฟังดูดีๆ มันก็คลายเสียงตอนหมามันอ้อนเจ้าของเหมือนกัน ซึ่งแน่นอน ทอมเขาแอบผสมเสียงทั้งของ บาร์ทลี่ย์ กอร์แมน , ริชาร์ด เบอร์ตัน แล้วก็แอบเอาเสียงคราง เว็บหนัง HD ของหมาวู้ดดี้นี่แหละ ไปใส่ เจ้าวู้ดดี้ หมาที่ทอมเลี้ยงมาแต่อ้อนแต่ออกและเขามักพามันไปออกงานเปิดตัวหนังด้วยบ่อยๆ เขาพบมันตอนถ่ายหนัง Lawless ที่แอตแลนต้า มันวิ่งหลงทางอยู่บนทางด่วน ทอมฝ่ารถไปช่วยมันแล้วตัดสินใจเอามันมาเลี้ยง เขารักมันเหมือนลูกแท้ๆ ไปไหนไปกัน แม้กระทั่งในกองถ่ายหนังก็จะเป็นภาพชินตาว่าทอมต้องหนีบเจ้าวู้ดดี้ตามไปด้วยตลอด วู้ดดี้เสียชีวิตลงเมื่อปี 2017  ทั้งที่มันมีอายุแค่ราวๆ 6 ขวบ

” วู้ดดี้คือสาเหตุที่ทำให้ผมเลิกถ่ายหนังแล้วอยากกลับบ้าน ” ทอม ฮาร์ดี้ พูดไว้อาลัยในงานศพเจ้าวู้ดดี้ ไอ้ Max คือหมาตัวสีดำ ส่วนไอ้วู้ดดี้คือหมาสีส้มที่พาออกงานบ่อยๆ และหมาตัวล่าสุดคือไอ้บลู ตัวเตี้ยๆหน้าย่นๆ ส่วนหลายๆรูปในเซ็ตนี้ก็เป็นหมาของแกบ้าง หมาคนอื่นบ้าง หมาในหนังบ้าง

จักรวาลฅนเหล็ก Terminator นี่กลายเป็นว่าความเหี้ยห่าของภาค Genisys กับภาค Dark Fate

ทำให้คนมานั่งวิเคราะห์กันจริงจังแล้วว่าแท้ที่จริงหลังจากภาคแรก กับภาคสอง(ที่ขึ้นหิ้งไปแล้ว)  Terminator ภาคไหนคือภาคที่ดีที่สุด คำตอบเล็งไปที่ Rise of the Machines และ  Salvation อย่างไม่ต้องสงสัย บางคนก็บอก หลังจากสองภาคแรกมาหนังแม่งเหี้ยหมด อันที่จริงภาค Rise of the Machines มันแอบๆ

เดินตามรอยสองภาคแรกอยู่ในที โชคดีที่ยังมี T-800 อาร์โนลด์ ชวาเซเน็กเกอร์ ไว้ใช้งาน จึงทำให้มันยังมีความเป็นฅนเหล็กอยู่ในตัวสูง หลายๆคนขัดใจกับแคสบทของ จอห์น คอนเนอร์ ที่เหมือนได้เด็กข้างบ้านผู้กำกับมาเล่น เพราะแม่งแทบไม่มีความเป็น ดูหนังฟรี จอห์น คอนเนอร์ ในอุดมคติเลย แถมหนังยังไม่มี ซาร่าห์ คอนเนอร์ ที่เป็นเหมือนเอกลักษณ์หนึ่งของหนังแฟรนไชส์นี้ แม้ว่าฉากพังถนนป่นเมืองของมันจะทำได้ถึงใจ แบบที่ว่าถึงใจโคตรๆ แต่ก็ช่วยอะไรหนังได้ไม่มาก เพราะมันมีความสูตรสำเร็จในตัวแบบที่ภาคแรกๆทำไว้ คนดูก็เบื่อหน่ายเป็น การมาของภาค Salvation คือการคิดใหม่ทำเก่า กล่าวคือ เอาฉากเปิดต้นเรื่องของสองสามภาคแรกนั่นแหละมาเล่า นั่นคือยุคที่สงครามสกายเน็ตมันเกิดขึ้นไปแล้ว จอห์น คอนเนอร์ เติบโตมาเป็นผู้นำเต็มตัว โดยมีลูกกะโปกคอยติดสอยห้อยตามเป็น ไคล์ รีส แถมหุ่นพิฆาตรุ่นใหม่ที่ไม่ใช่ลุงอาร์โนลด์อีกแล้ว

การทำหนังฅนเหล็ก ที่ไม่มีอาร์โนลด์ถือเป็นสิ่งกล้าหาญ ราวกับการผัดกะเพราที่ไม่ใส่ใบกะเพรา

แต่ใครจะถือว่าอาร์โนลด์เป็นใบกะเพราอันนี้ก็แล้วแต่เลย เพราะสำหรับตั๋วร้อนมองว่าอาร์โนลด์คือเนื้อ คือหมู หรือซีฟู้ด ใบกะเพราจริงๆคือแก่นของหนังที่พูดถึงสกายเน็ต การไม่มีเนื้อกูสามารถแดกผัดกะเพราหมึกได้ แต่ก็นั่นแหละล้านคนล้านความคิด Salvation  กลายเป็นภาคที่คนยี้ไปเลย ส่วนหนึ่งเพราะการขาดหายไปของลุงอาร์โนลด์นั่นแหละ

แต่ถามว่ามันเป็นหนังฅนเหล็กที่ดีมั้ย บอกเลยว่าค่อนข้างใช้ได้ ติดตรงตอนท้ายๆนิดเดียวจริงๆ เพราะการนำเสนอโลกอันเกือบจะล่มสลายด้วยน้ำมือสกายเน็ตของผู้กำกับ แม็คจี นั้นทำออกมาได้น่ากลัวเป็นบ้า แถมแคสติ้งเรื่องนี้ถือว่าอยู่ในระดับสุดตีน หนังออนไลน์ คริสเตียน เบล คือจอห์น คอนเนอร์ ในอุดมคติของใครหลายๆคน ส่วนแอนตัน เยลซิน(ผู้ล่วงลับ)ก็รับบท ไคล์ รีส ศิษย์เอก(และพ่อ)ของจอห์นได้อย่างมีสเน่ห์ ส่วนแซม เวิร์ทธิงตัน ก็ดูแตกต่างออกไป เป็นหุ่นครึ่งคนที่แสดงอารมณ์ได้ดีขึ้นกว่า T-800 หรือ T-1000 ณ ตอนนี้ Salvation ถูกยกขึ้นมาให้เป็นตัวเต็งว่าที่ภาคต่อ Terminator ภาคที่ดีที่สุด อย่างแรกเลยคือจากความพังพินาศของ Genisys และ Dark Fate ที่คนคาดการณ์ก่อนฉายกันว่าเป็นภาคต่อที่แท้จริงจากภาคหนึ่งและสอง แต่ก็เหลวเป๋งลงเหวทั้งคู่ ประการที่สองคือ ผู้กำกับแม็คจีเพิ่งออกมาบอกสดๆร้อนๆว่าเพราะถูกแทรกแซงจากค่ายหนัง ทำให้ Salvation ออกมาอย่างที่เห็น หากแต่ว่าเขามีเวอร์ชั่นตัดต่อที่เป็นของเขาเองอีกเวอร์ชั่นที่เก็บไว้ มันจะเป็น Salvation ที่น่ากลัวและดาร์คกว่าที่เห็นมาก เลยกลายเป็นว่าคนเริ่มอยากดูกันขึ้นมาแล้ว ถึงกับมีการติดแฮชแท็ก ReleasetheMcGCut เรียกร้องให้ขุดเวอร์ชั่นแม็คจีคัทออกมาฉาย

แน่นอนว่าในยุคโควิดนี้เป็นช่วงเวลาที่เหมาะมาก เพราะเราไม่น่าจะได้เห็นการกลับมาของภาคต่อฅนเหล้กกันอีกนานเลย ซึ่งถ้ามันดีอย่างที่แม็คจีโม้ไว้จริงๆ Salvation ก็อาจเป็นภาคต่อที่ดีที่สุดรองจากภาคแรกและภาคสองก็เป็นได้

เจสัน สเตแธม มีชีวิตคาบเกี่ยวกับความเป็นนักกีฬา และนักแสดง ชีวิตเขาหักเห กับเรื่องกีฬาหลายครั้งมาก

เริ่มจากการที่เขาชื่นชอบกีฬาไม่เหมือนเด็กอังกฤษทั่วไปที่คลั่งฟุตบอล แต่เขาชื่นชอบกีฬาที่ต้องตีต่อย เขาเริ่มฝึกชกมวย กังฟู คาราเต้ ในวัยมัธยม แต่เมื่อเขาได้รู้จักกับเพื่อนสนิทอย่าง วินนี่ โจนส์ เขาก็เลิกเอาดีทางด้านตีต่อย แล้วหันมาเอาจริงเอาจังกับการเตะฟุตบอลแทน ความสัมพันธ์ของ เจสัน สเตแธม กับ วินนี่ โจนส์

ตั้งแต่วัยเด็กพวกเขาถึงไหนถึงกัน วินนี่แก่กว่า 2 ปี ในยามที่มีเรื่องชกต่อย จึงรับประกันได้ว่าจะไม่มีใครสามารถทำอะไรเจสันได้ วินนี่ทั้งปกป้อง และสอนเทคนิคการเล่นฟุตบอล ให้เพื่อนรักจนเจสันได้เป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งที่น่าจับตา แต่วันหนึ่งเขาได้เจอ ดูหนังฟรี นักกีฬากระโดดน้ำตัวเป็นๆ ระหว่างไปเที่ยวอเมริกา การกระโดดน้ำให้เขาเห็นในวันนั้น นั่นทำให้เขาคิดว่ามันเจ๋งเป็นบ้า และอยากเป็นแบบนั้นให้ได้ เขาจึงเริ่มฝึกกระโดดน้ำอย่างหนักหน่วง ฝึกไปฝึกมา ก็ติดทีมชาติอังกฤษ อย่างที่เขาเองก็ไม่คาดคิด ทว่าเหตุการณ์ที่ทำให้เขาผิดหวังอย่างหนักคือการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพอังกฤษ ที่เมืองออคแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ในปี 1990 เขาทำผลงานย่ำแย่ ส่งผลให้ไม่ได้ติดทีมชาติไปโอลิมปิก บวกกับอายุที่เยอะขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาหยุดเอาดีทางกีฬากระโดดน้ำ แต่ด้วยรูปร่างหน้าตาที่ดูดี ทำให้เขาก้าวสู่วงการแฟชั่น โดยรับงานถ่ายแบบ พร้อมๆกับที่ช่วยคุณพ่อขายของข้างถนนไปด้วย วันหนึ่งในขณะที่ผู้กำกับ กาย ริตชี่ ไปพูดคุยกับ วินนี่ โจนส์ ที่ไม่ได้เล่นฟุตบอลอาชีพแล้ว และกำลังหาหนทางเข้าสู่วงการบันเทิง Lock, Stock and Two Smoking Barrels คือหนังเรื่องที่ว่าที่ กาย ริตชี่ พยายามหยิบยื่นบทให้ วินนี่ โจนส์ ทว่าระแวกนั้น เจสัน สเตแธม ก็ขายของอยู่แถบๆนั้นพอดี กาย ริตชี่ แวะซื้อกระเป๋าใบหนึ่งจากเขา แล้วค้นพบว่าไอ้หมอนี่หน่วยก้านมันใช้ได้ กาย ริตชี่ จึงชักชวนเขามาร่วมแสดงหนังทุนต่ำเตี่ยเรื่องนี้ด้วยกันแบบไม่ได้นัดหมายกับเพื่อนเก่าอย่าง วินนี่ โจนส์ เลย เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ

เจสัน สเตแธม ได้ค่าจ้างเป็นเงิน 5000 ปอนด์ กับการแสดงหนังเรื่องแรก

เขาได้เล่นหนังกับเพื่อนเก่าอย่าง วินนี่ โจนส์ และอย่างที่เห็นนั่นแหละ  Lock, Stock and Two Smoking Barrels คือหนังที่กรุยทางให้ทั้งผู้กำกับและนักแสดงในหนัง ต่างก็เริ่มมีชื่อเสียงไปตามๆกัน เพราะมันคืองานขวัญใจนักวิจารณ์ที่ค่อนข้างมีสไตล์ หนังเรื่องต่อมาของ กาย ริตชี่ อย่าง Snatch นั้นไม่ธรรมดา เขาได้รับเกียรติจาก แบรด พิตต์

ดาราดังจากฮอลลีวู้ดมาร่วมแสดงด้วยแบบที่ กาย ริตชี่ เองก็ยังอึ้งๆว่าชีวิตนี้กูจะได้กำกับหนังให้ดาราดังขนาดนี้ นั่นเพราะ แบรด พิตต์ ชอบหนังเรื่องแรกของกายมาก และแน่นอนว่า ทั้งเจสัน สเตแธม และ วินนี่ โจนส์ ก็ได้กลับมาร่วมงานกับ กาย ริตชี่ เช่นเดิม ก่อนการถ่ายทำ Snatch นั้น แบรด พิตต์ ต้องเข้ารับการฝึกฝนชกมวยอย่างจริงจัง หนังใหม่ชนโรง เจสัน สเตแธม เองก็ต้องเข้าเรียนรู้ร่วมกันไปด้วยเพราะในเรื่องพวกเขาต้องรับบทนักมวยและหุ้นส่วนค่ายมวยตามลำดับ การได้เห็น แบรด พิตต์ ต่อยมวยจริงจัง นั่นทำให้ไฟในตัวของ เจสัน สเตแธม กลับมาลุกโชนอีกครั้งในทางตีต่อย เขาพูดกับตัวเองว่ากูก็สามารถทำได้ เอาล่ะกูจะกลับไปฝึกมวย และศิลปะการต่อสู้ เพื่อที่จะเป็นดารานักบู๊ให้ได้ หลังจากหนัง Snatch ประสบความสำเร็จทั้งเงินและคำวิจารณ์ ชื่อของ เจสัน สเตแธม ก็เริ่มมีคนรู้จัก ในปีต่อมาเมื่อเข้าเริ่มกลับมาฝึกศิลปะการต่อสู้อย่างจริงจัง เขาก็เปิดตัวในฐานะดารานักบู๊ในหนังแนวมาเชี่ยล อาร์ท อย่าง The One ที่เขาต้องปะมือกับ เจ็ต ลี จนกระทั่งมาเปิดตัวเป็นพระเอกสายบู๊เต็มๆใน The Transporter ในที่สุด ย้อนกลับไปมองกีฬาชนิดแรกๆที่เขาชื่นชอบนั่นคือการชกมวย หรือจะเป็นกังฟู คาราเต้ ก็ตามที เด็กชายเจสันในวันนั้นคงไม่ล่วงรู้หรอกว่าที่เขาชื่นชอบมันตั้งแต่แรกน่ะถูกทางมาตั้งแต่ต้นแล้ว แม้จะต่างมีหนทางของใครของมัน สลับกันรุ่งสลับกันร่วง

แต่ปัจจุบัน เจสัน สเตแธม กับ วินนี่ โจนส์ ก็ยังเป็นเพื่อนรักกัน ยังไปไหนมาไหนด้วยกันบ้างตามประสาซี้วัยเด็ก แถมตอนโตยังมีผลงานแสดงด้วยกัน และหากในวันนั้นผู้กำกับ กาย ริตชี่ ไม่ได้ผ่านไปหา วินนี่ โจนส์ แถวๆนั้น เราอาจไม่ได้เห็นนักบู๊อย่าง เจสัน สเตแธม ในวันนี้ก็เป็นได้